PINAKASALAN NG CEO ANG KATULONG NA MAY 3 ANAK SA 3 IBANG LALAKI — PERO SA GABI NG KASAL, LUMUHOD SIYA AT UMIYAK NANG MAKITA KUNG ANO ANG NASA KATAWAN NITO
Si Adrian ay isang bilyonaryong CEO na tinitingala ng lahat. Gwapo, mayaman, at matalino. Kaya laking gulat ng buong mundo nang pakasalan niya si Elena, ang kanyang housekeeper.
Hindi lang dahil mahirap si Elena. Ang pinag-uusapan ng lahat ay ang kanyang nakaraan: Si Elena ay may tatlong anak, at ayon sa chismis, galing ang mga ito sa tatlong magkakaibang lalaki.
Sa araw ng kasal, rinig na rinig ni Adrian ang bulungan ng mga bisita. “Sayang si Adrian. Sa dinami-dami ng babae, pinakasalan niya yung pariwara.” “Tatlong anak sa iba’t ibang tatay? Ibig sabihin, easy-to-get ang babaeng ‘yan.”
Kahit si Adrian ay may kaunting pagdududa. Minahal niya si Elena dahil sa sipag at kabaitan nito sa kanya, pero hindi niya kailanman tinanong ang tungkol sa mga ama ng mga bata. Tinanggap niya lang ang mga bata dahil mahal niya si Elena.
Sa tuwing tatanungin ni Adrian ang nakaraan, yumuyuko lang si Elena at nag-iiba ng usapan. At isa pa, napansin ni Adrian na kahit sa bahay, hindi nagusuot si Elena ng sando o shorts. Laging long sleeves at turtle neck ang suot nito kahit mainit. “Mahiyain lang ako,” palusot ni Elena.
Dumating ang gabi ng kasal. Nasa loob sila ng Presidential Suite.
Nahihiya si Elena. Nakatayo siya sa gilid ng kama, nakayuko.
“Elena, asawa mo na ako,” malambing na sabi ni Adrian. “Huwag kang matakot.”
Dahan-dahang binaba ni Elena ang zipper ng kanyang wedding gown.
Nahulog ang gown sa sahig. Humarap siya kay Adrian nang naka-underwear lang.
Napasinghap si Adrian. Nanlaki ang kanyang mga mata at napatakip siya sa bibig.
Hindi makinis na balat ang nakita niya.
Ang buong katawan ni Elena—ang kanyang tiyan, dibdib, at lalo na ang kanyang likod—ay puno ng malalalim at kulubot na peklat ng sunog (burn scars). Halos wala nang parteng hindi sunog ang balat niya.
“Diyos ko… Elena…” bulong ni Adrian, hindi makapaniwala. “Anong nangyari sa’yo?”
Umiiyak si Elena habang tinatakpan ang katawan niya ng kumot. “Sorry, Adrian… ang pangit ko. Alam kong mandidiri ka. Kaya hindi kita masisi kung iiwan mo ako.”
Lumapit si Adrian at niyakap si Elena nang mahigpit. “Hindi ako nandidiri. Gusto kong malaman ang totoo.”
Huminga nang malalim si Elena.
“Yung tatlong anak ko…” simula ni Elena. “Hindi ko sila tunay na anak, Adrian. At hindi ako naging pariwara.”
Nagulat si Adrian. “Ha?”
“Limang taon na ang nakararaan, nagtatrabaho ako bilang volunteer sa isang ampunan sa probinsya. Isang gabi, nasunog ang ampunan. Tulog ang lahat. Walang ibang gumising kundi ako.”
Tumulo ang luha ni Elena.
“Hindi ko kayang iwan ang mga bata. Pumasok ako sa nasusunog na building. Una kong nilabas si Bimby. Pumasok ulit ako para kay Carla. At panghuli, pumasok ulit ako kahit gumuguho na ang kisame para makuha si Jun-jun.”
Hinawakan ni Elena ang peklat sa likod niya.
“Bumagsak sa akin ang nagliliyab na kahoy habang yakap ko si Jun-jun para hindi siya masunog. Ako ang sumalo ng apoy. Ang mga magulang nila ay patay na. Walang kamag-anak na gustong kumuha sa kanila. Kaya inampon ko sila. Itinuring ko silang tunay na anak.”
Tumingin si Elena kay Adrian.
“Hinayaan kong isipin ng mga tao na ‘malandi’ ako o may iba’t ibang lalaki. Kasi mas madaling tanggapin ang panghuhusga kaysa ipaliwanag ang bangungot ng gabing iyon.”
Bumagsak ang luha ni Adrian.
Ang babaeng inakala ng lahat na “marumi” at “pariwara” ay isa palang bayani. Ang mga peklat sa katawan nito ay hindi tanda ng kapangitan, kundi tanda ng wagas na pagmamahal.
Dahan-dahang lumuhod si Adrian sa harap ni Elena. Hinalikan niya ang bawat peklat sa tiyan at kamay ng asawa.
“Patawarin mo ako,” iyak ni Adrian. “Patawarin mo ako kung nagduda ako. Elena, ikaw ang pinakamagandang babaeng nakita ko sa buong buhay ko.”
Tumingala si Adrian sa kanya.
“Simula ngayon, ako na ang magiging ama ng tatlong batang ‘yan. Hindi na kayo mag-iisa.”
Sa gabing iyon, hindi katawan ang pinagsaluhan nila, kundi ang isang pagmamahal na mas matibay pa sa apoy. At kinabukasan, ipinagmalaki ni Adrian sa buong mundo: “Ito ang asawa ko. Hindi siya perpekto sa paningin niyo, pero siya ang pinakamatapang na bayaning kilala ko.”
